Cenedlaetholdeb ceidwadol - Hanes diwygio

AdamPierceCaerdydd: Symudodd AdamPierceCaerdydd y dudalen Cenedlaetholdeb Ceidwadol i Cenedlaetholdeb ceidwadol

2023-03-23T16:00:59Z

Symudodd AdamPierceCaerdydd y dudalen Cenedlaetholdeb Ceidwadol i Cenedlaetholdeb ceidwadol

AdamPierceCaerdydd am 15:12, 13 Mawrth 2023

2023-03-13T15:12:50Z

AdamPierceCaerdydd am 08:55, 22 Medi 2022

2022-09-22T08:55:56Z

SionJonesCaerdydd: /* Beirniadaeth o Genedlaetholdeb Geidwadol */

2022-09-14T14:45:26Z

‎Beirniadaeth o Genedlaetholdeb Geidwadol

SionJonesCaerdydd: /* Cyflwyno Cenedlaetholdeb Ceidwadol */

2022-09-14T14:44:37Z

‎Cyflwyno Cenedlaetholdeb Ceidwadol

SionJonesCaerdydd: /* Cyflwyno Cenedlaetholdeb Ceidwadol */

2022-09-14T14:44:02Z

‎Cyflwyno Cenedlaetholdeb Ceidwadol

SionJonesCaerdydd: Crëwyd tudalen newydd yn dechrau gyda '(Saesneg: ''Conservative Nationalism'') == Cyflwyno Cenedlaetholdeb Ceidwadol == Er bod cenedlaetholdeb a rhyddfrydiaeth wedi datblygu perthynas ago...'

2022-09-14T14:33:13Z

Crëwyd tudalen newydd yn dechrau gyda '(Saesneg: ''Conservative Nationalism'') == Cyflwyno Cenedlaetholdeb Ceidwadol == Er bod cenedlaetholdeb a rhyddfrydiaeth wedi datblygu perthynas ago...'

Tudalen newydd

(Saesneg: ''Conservative Nationalism'')

== Cyflwyno Cenedlaetholdeb Ceidwadol ==

Er bod cenedlaetholdeb a rhyddfrydiaeth wedi [[datblygu]] perthynas agos yn gynnar yn ystod y bedwaredd ganrif ar bymtheg, tueddai ceidwadaeth y cyfnod i ystyried cenedlaetholdeb fel grym peryglus a oedd yn meddu ar y potensial i danseilio trefn a sefydlogrwydd cymdeithasol. Fodd bynnag, yn hwyrach yn ystod y ganrif, gwelwyd ceidwadwyr yn magu agwedd fwy ffafriol tuag at genedlaetholdeb ac yn sgil hynny gwelwyd ffurf ar genedlaetholdeb ceidwadol yn datblygu (gweler Holbraad 2003).

Un ffactor a barodd i wleidyddion ceidwadol y cyfnod, megis Benjamin Disraeli ym Mhrydain (gweler Ković 2010) ac Otto van Bismarck yn yr Almaen (gweler Lerman 2013), roi mwy o sylw i syniadau cenedlaetholgar oedd y gred y gellid manteisio ar ei bwyslais ar fodolaeth cwlwm cenedlaethol sy’n uno aelodau’r genedl. Tybiwyd y gellid defnyddio syniadau o’r fath er mwyn hwyluso ymdrechion ceidwadwyr i gynnal undod a sefydlogrwydd cymdeithasol ac amddiffyn sefydliadau traddodiadol.

Gwelwyd tactegau tebyg yn cael eu harddel gan geidwadwyr mwy cyfoes hefyd. Er enghraifft, roedd gogwydd cenedlaetholgar amlwg i wleidyddiaeth Charles De Gaulle (er enghraifft De Gaulle 1965), arlywydd ceidwadol Ffrainc rhwng 1959 a 1969. I raddau helaeth, gellir dehongli agenda wleidyddol Margaret Thatcher, Prif Weinidog y Deyrnas Unedig rhwng 1979 a 1990, fel un oedd hefyd yn meddu ar ogwydd cenedlaetholgar cryf (gweler Heath, Jowell a Curtice 2001).

O ystyried y pwyslais y mae cenedlaetholwyr ceidwadol eu natur yn tueddu i’w roi ar drefn, undod a sefydlogrwydd cenedlaethol, nid yw’n syndod fod y ffurf hon ar genedlaetholdeb wedi tueddu i gael ei mynegi mewn modd arbennig o echblyg ar adegau pan dybir fod y genedl a’i hunaniaeth yn cael eu bygwth.

Er enghraifft, fel rhan o’u hymgais i wrthwynebu’r broses o integreiddio Ewropeaidd, gwelwyd nifer o wleidyddion adain dde o bob rhan o’r cyfandir yn dadlau bod datblygiad trefniadau llywodraethol ‘uwchgenedlaethol’ yn peryglu sofraniaeth genedlaethol a hefyd yn tanseilio pob math o sefydliadau cenedlaethol traddodiadol. Wrth gwrs, fe welwyd hyn ar ei fwyaf amlwg ym Mhrydain ymhlith aelodau’r Blaid Geidwadol ac ''UKIP''. Fodd bynnag bu’n nodwedd o ddadleuon gwleidyddion ceidwadol eraill hefyd, er enghraifft aelodau pleidiau’r Ffrynt Genedlaethol yn Ffrainc neu ''Lega'' yn yr Eidal.

Mae’r modd y mae ceidwadwyr wedi mynegi eu hamheuon ynglŷn a mewnfudo rhyngwladol hefyd wedi’i seilio ar themâu cenedlaetholgar (Beckstein a Rampton 2018). A siarad yn gyffredinol, mae’r dadleuon hyn yn hawlio bod gormod o wahaniaethau diwylliannol a chrefyddol yn debygol o danseilio’r ymdeimlad o hunaniaeth gyffredin sy’n clymu cymdeithas at ei gilydd ac, yn sgil hyn, yn debygol o arwain at wrthdaro ac ansefydlogrwydd.

== Beirniadaeth o Genedlaetholdeb Geidwadol ==

Fodd bynnag, o ystyried y dadleuon uchod, nid yw’n syndod bod cenedlaetholdeb ceidwadol yn draddodiad sydd wedi esgor ar gryn feirniadaeth (gweler Dueck 2019).

O bosib, y pennaf o’r beirniadaethau hyn yw hwnnw sy’n hawlio bod cenedlaetholdeb ceidwadol yn draddodiad adweithiol ei natur sy’n esgor ar deimladau rhagfarnllyd ac anoddefgar. Trwy roi cymaint o bwyslais ar undod cenedlaethol, ac yn sgil hynny, ar bwysigrwydd sefydliadau traddodiadol a thraddodiadau diwylliannol penodol, mae peryg bod y sawl sy’n arddel y safbwynt hwn yn mynnu dehongli’r genedl mewn modd rhy gul ac yn rhoi gormod o bwyslais ar y gwahaniaethau rhwng aelodau’r genedl ac eraill. Yn wir, yn ei ffurf mwyaf eithafol gall y ffurf hon ar genedlaetholdeb droi’n hiliaeth neu’n senoffobia anoddefgar.

'''Mae’r cofnod yma yn seiliedig ar ''Cenedlaetholdeb: Ffrydiau Amrywiol'' gan Dr. Huw Lewis (rhan o e-lawlyfrau Cyflwyniad i Syniadau Gwleidyddol sydd ar gael ym Mhorth Adnoddau’r Coleg Cymraeg Cenedlaethol), wedi’i [[addasu]] gan Adam Pierce a Dr. Siôn Jones o Ysgol y Gwyddorau Cymdeithasol, Prifysgol [[Caerdydd]].'''

== Llyfryddiaeth ==

Beckstein, M. a Rampton, V. (2018). ‘Conservatism between theory and practice: The case of migration to Europe’. ''European Journal of Political Research'' 57, 1084–1102.

De Gaulle, C. (1965). ‘Nationalism and Cooperation.’ ''Vital Speeches of the Day.'' 31 (7), 212-213.

Dueck, C. (2019). ''Age of Iron: On Conservative Nationalism.'' (New York: Oxford University Press).

Heath, A., Jowell, R. a Curtice, J. (2001). ''The Rise of New Labour: Party Policies and Voter Choices.'' (Oxford: Oxford University Press).

Holbraad, C. (2003). ''Internationalism and nationalism in European political thought.'' (New York: Palgrave Macmillan).

Ković, M. (2010). ''Disraeli and the Eastern Question.'' (Oxford: Oxford University Press).

Lerman, K. (2013). ''Bismarck.'' (Abindgon: Routledge).

{{CC BY-SA}}
[[Categori:Gwyddorau_Cymdeithasol]]

← At y diwygiad blaenorol		Diwygiad 15:12, 13 Mawrth 2023
Llinell 20:		Llinell 20:

	O bosib, y pennaf o’r beirniadaethau hyn yw hwnnw sy’n hawlio bod cenedlaetholdeb ceidwadol yn draddodiad adweithiol ei natur sy’n esgor ar deimladau rhagfarnllyd ac anoddefgar. Trwy roi cymaint o bwyslais ar undod cenedlaethol, ac yn sgil hynny, ar bwysigrwydd sefydliadau traddodiadol a thraddodiadau diwylliannol penodol, mae peryg bod y sawl sy’n arddel y safbwynt hwn yn mynnu dehongli’r genedl mewn modd rhy gul ac yn rhoi gormod o bwyslais ar y gwahaniaethau rhwng aelodau’r genedl ac eraill. Yn wir, yn ei ffurf mwyaf eithafol gall y ffurf hon ar genedlaetholdeb droi’n hiliaeth neu’n senoffobia anoddefgar.		O bosib, y pennaf o’r beirniadaethau hyn yw hwnnw sy’n hawlio bod cenedlaetholdeb ceidwadol yn draddodiad adweithiol ei natur sy’n esgor ar deimladau rhagfarnllyd ac anoddefgar. Trwy roi cymaint o bwyslais ar undod cenedlaethol, ac yn sgil hynny, ar bwysigrwydd sefydliadau traddodiadol a thraddodiadau diwylliannol penodol, mae peryg bod y sawl sy’n arddel y safbwynt hwn yn mynnu dehongli’r genedl mewn modd rhy gul ac yn rhoi gormod o bwyslais ar y gwahaniaethau rhwng aelodau’r genedl ac eraill. Yn wir, yn ei ffurf mwyaf eithafol gall y ffurf hon ar genedlaetholdeb droi’n hiliaeth neu’n senoffobia anoddefgar.
−

	'''Mae’r cofnod yma yn seiliedig ar ''Cenedlaetholdeb: Ffrydiau Amrywiol'' gan Dr. Huw Lewis (rhan o e-lawlyfrau Cyflwyniad i Syniadau Gwleidyddol sydd ar gael ym Mhorth Adnoddau’r Coleg Cymraeg Cenedlaethol), wedi’i <nowiki>addasu</nowiki> gan Adam Pierce a Dr. Siôn Jones o Ysgol y Gwyddorau Cymdeithasol, Prifysgol <nowiki>Caerdydd</nowiki>.'''		'''Mae’r cofnod yma yn seiliedig ar ''Cenedlaetholdeb: Ffrydiau Amrywiol'' gan Dr. Huw Lewis (rhan o e-lawlyfrau Cyflwyniad i Syniadau Gwleidyddol sydd ar gael ym Mhorth Adnoddau’r Coleg Cymraeg Cenedlaethol), wedi’i <nowiki>addasu</nowiki> gan Adam Pierce a Dr. Siôn Jones o Ysgol y Gwyddorau Cymdeithasol, Prifysgol <nowiki>Caerdydd</nowiki>.'''

@@ Llinell 3: / Llinell 3: @@
 == Cyflwyno Cenedlaetholdeb Ceidwadol ==
-Er bod cenedlaetholdeb a rhyddfrydiaeth wedi <nowiki>datblygu</nowiki> perthynas agos yn gynnar yn ystod y bedwaredd ganrif ar bymtheg, tueddai ceidwadaeth y cyfnod i ystyried cenedlaetholdeb fel grym peryglus a oedd yn meddu ar y potensial i danseilio trefn a sefydlogrwydd cymdeithasol. Fodd bynnag, yn hwyrach yn ystod y ganrif, gwelwyd ceidwadwyr yn magu agwedd fwy ffafriol tuag at genedlaetholdeb ac yn sgil hynny gwelwyd ffurf ar genedlaetholdeb ceidwadol yn <nowiki>datblygu</nowiki>(gweler Holbraad 2003).
+Er bod cenedlaetholdeb a rhyddfrydiaeth wedi <nowiki>datblygu</nowiki> perthynas agos yn gynnar yn ystod y bedwaredd ganrif ar bymtheg, tueddai ceidwadaeth y cyfnod i ystyried cenedlaetholdeb fel grym peryglus a oedd yn meddu ar y potensial i danseilio trefn a sefydlogrwydd cymdeithasol. Fodd bynnag, yn hwyrach yn ystod y ganrif, gwelwyd ceidwadwyr yn magu agwedd fwy ffafriol tuag at genedlaetholdeb ac yn sgil hynny gwelwyd ffurf ar genedlaetholdeb ceidwadol yn <nowiki>datblygu</nowiki> (gweler Holbraad 2003).
 Un ffactor a barodd i wleidyddion ceidwadol y cyfnod, megis Benjamin Disraeli ym Mhrydain (gweler Ković 2010) ac Otto van Bismarck yn yr Almaen (gweler Lerman 2013), roi mwy o sylw i syniadau cenedlaetholgar oedd y gred y gellid manteisio ar ei bwyslais ar fodolaeth cwlwm cenedlaethol sy’n uno aelodau’r genedl. Tybiwyd y gellid defnyddio syniadau o’r fath er mwyn hwyluso ymdrechion ceidwadwyr i gynnal undod a sefydlogrwydd cymdeithasol ac amddiffyn sefydliadau traddodiadol.

← At y diwygiad blaenorol		Diwygiad 14:45, 14 Medi 2022
Llinell 22:		Llinell 22:


−	'''Mae’r cofnod yma yn seiliedig ar ''Cenedlaetholdeb: Ffrydiau Amrywiol'' gan Dr. Huw Lewis (rhan o e-lawlyfrau Cyflwyniad i Syniadau Gwleidyddol sydd ar gael ym Mhorth Adnoddau’r Coleg Cymraeg Cenedlaethol), wedi’i [[addasu]] gan Adam Pierce a Dr. Siôn Jones o Ysgol y Gwyddorau Cymdeithasol, Prifysgol [[Caerdydd]].'''	+	'''Mae’r cofnod yma yn seiliedig ar ''Cenedlaetholdeb: Ffrydiau Amrywiol'' gan Dr. Huw Lewis (rhan o e-lawlyfrau Cyflwyniad i Syniadau Gwleidyddol sydd ar gael ym Mhorth Adnoddau’r Coleg Cymraeg Cenedlaethol), wedi’i <nowiki>addasu</nowiki> gan Adam Pierce a Dr. Siôn Jones o Ysgol y Gwyddorau Cymdeithasol, Prifysgol <nowiki>Caerdydd</nowiki>.'''

	== Llyfryddiaeth ==		== Llyfryddiaeth ==

@@ Llinell 3: / Llinell 3: @@
 == Cyflwyno Cenedlaetholdeb Ceidwadol ==
-Er bod cenedlaetholdeb a rhyddfrydiaeth wedi <nowiki>[[datblygu]]</nowiki> perthynas agos yn gynnar yn ystod y bedwaredd ganrif ar bymtheg, tueddai ceidwadaeth y cyfnod i ystyried cenedlaetholdeb fel grym peryglus a oedd yn meddu ar y potensial i danseilio trefn a sefydlogrwydd cymdeithasol. Fodd bynnag, yn hwyrach yn ystod y ganrif, gwelwyd ceidwadwyr yn magu agwedd fwy ffafriol tuag at genedlaetholdeb ac yn sgil hynny gwelwyd ffurf ar genedlaetholdeb ceidwadol yn [[datblygu]] (gweler Holbraad 2003).
+Er bod cenedlaetholdeb a rhyddfrydiaeth wedi <nowiki>datblygu</nowiki> perthynas agos yn gynnar yn ystod y bedwaredd ganrif ar bymtheg, tueddai ceidwadaeth y cyfnod i ystyried cenedlaetholdeb fel grym peryglus a oedd yn meddu ar y potensial i danseilio trefn a sefydlogrwydd cymdeithasol. Fodd bynnag, yn hwyrach yn ystod y ganrif, gwelwyd ceidwadwyr yn magu agwedd fwy ffafriol tuag at genedlaetholdeb ac yn sgil hynny gwelwyd ffurf ar genedlaetholdeb ceidwadol yn <nowiki>datblygu</nowiki>(gweler Holbraad 2003).
 Un ffactor a barodd i wleidyddion ceidwadol y cyfnod, megis Benjamin Disraeli ym Mhrydain (gweler Ković 2010) ac Otto van Bismarck yn yr Almaen (gweler Lerman 2013), roi mwy o sylw i syniadau cenedlaetholgar oedd y gred y gellid manteisio ar ei bwyslais ar fodolaeth cwlwm cenedlaethol sy’n uno aelodau’r genedl. Tybiwyd y gellid defnyddio syniadau o’r fath er mwyn hwyluso ymdrechion ceidwadwyr i gynnal undod a sefydlogrwydd cymdeithasol ac amddiffyn sefydliadau traddodiadol.

← At y diwygiad blaenorol	Diwygiad 16:00, 23 Mawrth 2023
(Dim gwahaniaeth)