Dénouement - Hanes diwygio

MariFflur am 18:29, 16 Rhagfyr 2018

2018-12-16T18:29:59Z

SeimonBrooks am 13:55, 30 Medi 2016

2016-09-30T13:55:38Z

SeimonBrooks am 23:54, 27 Medi 2016

2016-09-27T23:54:52Z

SeimonBrooks: /* Llyfryddiaeth */

2016-09-27T23:52:37Z

‎Llyfryddiaeth

SeimonBrooks: Crëwyd tudalen newydd yn dechrau gyda 'NOAUTOLINKS Gair Ffrangeg sy’n golygu datglymu, datod neu ymddatod yn llythrennol yw ''dénouement''. Ymddatrys fyddai’r cyfieithiad mwyaf cywir y...'

2016-09-27T23:52:16Z

Crëwyd tudalen newydd yn dechrau gyda '__NOAUTOLINKS__ Gair Ffrangeg sy’n golygu datglymu, datod neu ymddatod yn llythrennol yw ''dénouement''. Ymddatrys fyddai’r cyfieithiad mwyaf cywir y...'

Tudalen newydd

__NOAUTOLINKS__
Gair Ffrangeg sy’n golygu datglymu, datod neu ymddatod yn llythrennol yw ''dénouement''. Ymddatrys fyddai’r cyfieithiad mwyaf cywir yn ei gyd-destun dramayddol, serch hynny, gan fod y term yn cyfeirio at ddiweddglo taclus drama lle y mae’r holl wrthdrawiadau a phroblemau a gyflwynwyd yn y plot yn cael eu datrys yn yr act neu’r olygfa olaf. Mae’r ''dénouement'' fel arfer yn dilyn uchafbwynt y ddrama ac yma y mae cwestiynau’r gynulleidfa am blot ac am gymeriadau’r ddrama yn cael eu hateb. Yn ôl Aristoteles, dylai hyn ddigwydd mewn ffordd naturiol a rhesymegol, gan wneud defnydd o dechnegau megis ''deus ex machina'' mewn achosion eithriadol yn unig. Er enghraifft, ar ddiwedd ''Blodeuwedd'' Saunders Lewis, yn dilyn atgyfodiad Llew Llaw Gyffes cosbir y cariadon euog drwy arwain Gronw Pebr at ei farwolaeth a throi Blodeuwedd yn dylluan. Mae tynged y cymeriadau'n glir ac y mae cwestiynau’r gynulleidfa amdanynt wedi’u hateb. Mae rhai dramodwyr cyfoes, ar y llaw arall, megis awduron theatr yr abswrd (e.e. Samuel Beckett, Harold Pinter, Bertolt Brecht) yn dewis hepgor ''dénouement'' traddodiadol gan adael diweddglo’r ddrama yn benagored gan greu ansicrwydd i’r gynulleidfa. Erbyn hyn, defnyddir y term hefyd i ddisgrifio ymddatrysiad straeon mewn rhyddiaith yn ogystal ag yng nghyd-destun y ddrama.

'''Rhianedd Jewell'''

==Llyfryddiaeth==

Lucas, D. W. (1968), ''Aristotle: “Poetics”'' (Oxford: Clarendon Press).

Pavis, P. (1998), ''Dictionary of the Theatre: Terms, Concepts, and Analysis'' (Toronto: University of Toronto Press).

@@ Llinell 1: / Llinell 1: @@
 __NOAUTOLINKS__
-Gair Ffrangeg sy’n golygu datglymu, datod neu ymddatod yn llythrennol yw ''dénouement''. Ymddatrys fyddai’r cyfieithiad mwyaf cywir yn ei gyd-destun dramayddol, serch hynny, gan fod y term yn cyfeirio at ddiweddglo taclus drama lle mae’r holl wrthdrawiadau a phroblemau a gyflwynwyd yn y plot yn cael eu datrys yn yr act neu’r olygfa olaf. Mae’r ''dénouement'' fel arfer yn dilyn uchafbwynt y ddrama ac yma mae cwestiynau’r gynulleidfa am blot ac am gymeriadau’r ddrama yn cael eu hateb. Yn ôl Aristoteles, dylai hyn ddigwydd mewn ffordd naturiol a rhesymegol, gan wneud defnydd o dechnegau megis ''deus ex machina'' mewn achosion eithriadol yn unig. Er enghraifft, ar ddiwedd ''Blodeuwedd'' Saunders Lewis, yn dilyn atgyfodiad Llew Llaw Gyffes cosbir y cariadon euog drwy arwain Gronw Pebr at ei farwolaeth a throi Blodeuwedd yn dylluan. Mae tynged y cymeriadau'n glir ac y mae cwestiynau’r gynulleidfa amdanynt wedi’u hateb. Mae rhai dramodwyr cyfoes, ar y llaw arall, megis awduron theatr yr abswrd (e.e. Samuel Beckett, Harold Pinter, Bertolt Brecht) yn dewis hepgor ''dénouement'' traddodiadol gan adael diweddglo’r ddrama yn benagored gan greu ansicrwydd i’r gynulleidfa. Erbyn hyn, defnyddir y term hefyd i ddisgrifio ymddatrysiad straeon rhyddiaith yn ogystal ag yng nghyd-destun y ddrama.
+{{DEFAULTSORT:Denouement}}Gair Ffrangeg sy’n golygu datglymu, datod neu ymddatod yn llythrennol yw ''dénouement''. Ymddatrys fyddai’r cyfieithiad mwyaf cywir yn ei gyd-destun dramayddol, serch hynny, gan fod y term yn cyfeirio at ddiweddglo taclus drama lle mae’r holl wrthdrawiadau a phroblemau a gyflwynwyd yn y plot yn cael eu datrys yn yr act neu’r olygfa olaf. Mae’r ''dénouement'' fel arfer yn dilyn uchafbwynt y ddrama ac yma mae cwestiynau’r gynulleidfa am blot ac am gymeriadau’r ddrama yn cael eu hateb. Yn ôl Aristoteles, dylai hyn ddigwydd mewn ffordd naturiol a rhesymegol, gan wneud defnydd o dechnegau megis ''deus ex machina'' mewn achosion eithriadol yn unig. Er enghraifft, ar ddiwedd ''Blodeuwedd'' Saunders Lewis, yn dilyn atgyfodiad Llew Llaw Gyffes cosbir y cariadon euog drwy arwain Gronw Pebr at ei farwolaeth a throi Blodeuwedd yn dylluan. Mae tynged y cymeriadau'n glir ac y mae cwestiynau’r gynulleidfa amdanynt wedi’u hateb. Mae rhai dramodwyr cyfoes, ar y llaw arall, megis awduron theatr yr abswrd (e.e. Samuel Beckett, Harold Pinter, Bertolt Brecht) yn dewis hepgor ''dénouement'' traddodiadol gan adael diweddglo’r ddrama yn benagored gan greu ansicrwydd i’r gynulleidfa. Erbyn hyn, defnyddir y term hefyd i ddisgrifio ymddatrysiad straeon rhyddiaith yn ogystal ag yng nghyd-destun y ddrama.
 '''Rhianedd Jewell'''

← At y diwygiad blaenorol		Diwygiad 13:55, 30 Medi 2016
Llinell 7:		Llinell 7:

	Lucas, D. W. (1968), ''Aristotle: “Poetics”'' (Oxford: Clarendon Press).		Lucas, D. W. (1968), ''Aristotle: “Poetics”'' (Oxford: Clarendon Press).
		+	{{CC BY-SA}}
		+	[[Categori:Beirniadaeth a Theori]]