Jones, Gwyn Hughes (g.1969) - Hanes diwygio

CadiW am 19:44, 13 Awst 2021

2021-08-13T19:44:03Z

CadiW am 18:04, 11 Mai 2021

2021-05-11T18:04:43Z

CadiW am 18:04, 11 Mai 2021

2021-05-11T18:04:11Z

CadiW am 18:03, 11 Mai 2021

2021-05-11T18:03:49Z

CadiW: Crëwyd tudalen newydd yn dechrau gyda 'Ganed y canwr clasurol Gwyn Hughes Jones yn Llanbedr-goch, Ynys Môn. Cychwynnodd ei addysg gerddorol trwy fynychu gwersi canu gyda Pauline Desch. Bu...'

2021-05-11T17:36:24Z

Crëwyd tudalen newydd yn dechrau gyda 'Ganed y canwr clasurol Gwyn Hughes Jones yn Llanbedr-goch, Ynys Môn. Cychwynnodd ei addysg gerddorol trwy fynychu gwersi canu gyda Pauline Desch. Bu...'

Tudalen newydd

Ganed y canwr [[clasurol]] Gwyn Hughes Jones yn Llanbedr-goch, Ynys Môn. Cychwynnodd ei addysg gerddorol trwy fynychu gwersi canu gyda Pauline Desch. Bu’n fuddugol mewn nifer o [[eisteddfodau]], gan gynnwys Eisteddfod Genedlaethol Cwm Rhymni yn 1990. Erbyn hynny roedd wedi symud o’r ynys i astudio yn Ysgol Gerdd a Drama’r Guildhall, Llundain, lle’r enillodd Ysgoloriaeth Kathleen Ferrier yn 1992. Fel bariton y cafodd y llwyddiant hwnnw, ond aeth ymlaen wedyn i astudio gyda David Pollard fel tenor.

Yn 1995 chwaraeodd ran y Fferïwr mewn perfformiad o waith cysegredig Benjamin Britten, ''Curlew River'', gydag adolygiadau ffafriol o’r recordiad yn cyfeirio at ei ddawn wrth bortreadu’r cymeriad. Yn yr un flwyddyn ymddangosodd am y tro cyntaf gydag [[Opera]] Cenedlaethol Cymru gan chwarae rôl Ismaele yn opera Verdi ''Nabucco'', a derbyniodd glod yn y wasg gerddorol am berfformiad hynod addawol. Aeth ymlaen i wneud ymddangosiadau rheolaidd gyda’r cwmni mewn operâu fel ''Rigoletto'' (2005), ''La Bohème'' (2009), ''Carmen'' (2010) a ''Manon Lescaut'' (2014).

Perfformia’n rheolaidd gydag Opera Cenedlaethol Lloegr yn ogystal; fe’i canmolwyd yn y wasg am ei bortread dirdynnol ac angerddol o gymeriad Macduff yn eu cynhyrchiad o ''Macbeth'' gan Verdi, a rhyddhawyd y recordiad o’r perfformiad ar label Chandos yn 2014. Yn 2015 perfformiodd mewn cynhyrchiad o waith Wagner am y tro cyntaf, gan chwarae rhan Walter von Stolzing mewn cynhyrchiad Saesneg o ''The Mastersingers of Nuremberg;'' ystyriai’r tenor ei berfformiad o waith Wagner yn ‘garreg filltir’ bersonol iddo.

Ar lefel ryngwladol, mae wedi [[perfformio]] ledled Ewrop, gan gynnwys Paris a Lyon. Ymddangosodd ar lwyfannau theatrig yr Unol Daleithiau am y tro cyntaf mewn rôl yn ''Falstaff'' Verdi (Chicago, 1999) ac yna’r Opera Metropolitan, Efrog Newydd, ddwy flynedd yn ddiweddarach. Mae’n canu mewn gweithiau cyngerdd yn ogystal, gan gynnwys Symffoni Rhif 9 (Corawl) Beethoven, ''Messiah'' Handel a ''Das Lied von der Erde'' Mahler.

Mae wedi rhyddhau sawl albwm ar label Sain, sydd oll yn arddangos ei allu i addasu’n esmwyth i sawl ''genre'' cerddorol, boed yn ariâu operatig, [[emyn-donau]] neu [[alawon traddodiadol]] Cymreig. Gydag [[Annette Bryn Parri]] fel cyfeilydd, rhyddhawyd ''Tenor'' (Sain, 1996), ''Baner ein Gwlad'' (Sain, 1998) a ''Canu’r Cymry'' (Sain, 2011); yn yr olaf o’r rhain telir teyrnged i’r cyfansoddwyr a fu’n flaengar yn y traddodiad Cymreig o ganu unawdau. Agora’r albwm gyda pherfformiad beiddgar a deinamig o ‘Mentra Gwen’, tra clywir sioncrwydd ac ysgafnder yn ‘O Na Byddai’n Haf o Hyd’, tristwch yn ‘Yr Hen Gerddor’, difrifoldeb ac angerdd yn ‘Gweddi Pechadur’ a balchder cenedlaethol yn ‘Yr Ornest’, ‘Cymru Fach’, ‘Gwlad y Delyn’ a ‘Cymru Annwyl’, sy’n cloi’r casgliad.

Cred y tenor fod perfformio’r caneuon hyn yn gydnabyddiaeth o ''repertoire'' canu Eisteddfodol ei ieuenctid; mae’n arddangos cryn hyder wrth ddychwelyd at ei wreiddiau cerddorol a theimla ei bod yn ddyletswydd arno i rannu ei ddiwylliant Cymreig â chynulleidfa ehangach.

==Disgyddiaeth==

*Benjamin Britten, ''Curlew River'' (Koch/Schwann 3-1397- 2, 1996)

*''Tenor'' (Sain SCD2124, 1996)

*''Baner ein Gwlad'' (Sain SCD2189, 1998)

*''Canu’r Cymry'' (Sain SCD2549, 2011)

*Verdi, ''Macbeth'' (Chandos CHAN3180-2, 2014)

==Llyfryddiaeth==

*Michael Oliver, ‘Britten Curlew River, Op. 71’, ''Gramophone'' (Mai, 1996), 115

*‘Canu dros Gymru: portread o Gwyn Hughes Jones’, ''Golwg'' (26 Meheﬁn 1997), 26

*Lisa Bowen, ‘Gwyn Hughes Jones’, ''Opera Friend'', 78 (Ebrill, 2011), 8–9

*Non Tudur, ‘Cyfrifoldeb y tenor i’w wlad’, ''Golwg'' (16 Chwefror 2012), 20

@@ Llinell 2: / Llinell 2: @@
 '''Mae'r cofnod hwn ymysg y cannoedd sydd i'w gweld yn [https://www.ylolfa.com/cynnyrch/9781784616250/cydymaith-i-gerddoriaeth-cymru''Cydymaith i Gerddoriaeth Cymru''], cyfrol gyhoeddwyd gan Y Lolfa ym mis Medi 2018.'''
-Ganed y canwr [[clasurol]] Gwyn Hughes Jones yn Llanbedr-goch, Ynys Môn. Cychwynnodd ei addysg gerddorol trwy fynychu gwersi canu gyda Pauline Desch. Bu’n fuddugol mewn nifer o [[eisteddfodau]], gan gynnwys Eisteddfod Genedlaethol Cwm Rhymni yn 1990. Erbyn hynny roedd wedi symud o’r ynys i astudio yn Ysgol Gerdd a Drama’r Guildhall, Llundain, lle’r enillodd Ysgoloriaeth Kathleen Ferrier yn 1992. Fel bariton y cafodd y llwyddiant hwnnw, ond aeth ymlaen wedyn i astudio gyda David Pollard fel tenor.
+Ganed y canwr [[Clasurol a Chelfyddydol, Cerddoriaeth | clasurol]] Gwyn Hughes Jones yn Llanbedr-goch, Ynys Môn. Cychwynnodd ei addysg gerddorol trwy fynychu gwersi canu gyda Pauline Desch. Bu’n fuddugol mewn nifer o [[Eisteddfod, Cerddoriaeth a'r | eisteddfodau]], gan gynnwys Eisteddfod Genedlaethol Cwm Rhymni yn 1990. Erbyn hynny roedd wedi symud o’r ynys i astudio yn Ysgol Gerdd a Drama’r Guildhall, Llundain, lle’r enillodd Ysgoloriaeth Kathleen Ferrier yn 1992. Fel bariton y cafodd y llwyddiant hwnnw, ond aeth ymlaen wedyn i astudio gyda David Pollard fel tenor.
 Yn 1995 chwaraeodd ran y Fferïwr mewn perfformiad o waith cysegredig Benjamin Britten, ''Curlew River'', gydag adolygiadau ffafriol o’r recordiad yn cyfeirio at ei ddawn wrth bortreadu’r cymeriad. Yn yr un flwyddyn ymddangosodd am y tro cyntaf gydag Opera Cenedlaethol Cymru gan chwarae rôl Ismaele yn [[opera]] Verdi ''Nabucco'', a derbyniodd glod yn y wasg gerddorol am berfformiad hynod addawol. Aeth ymlaen i wneud ymddangosiadau rheolaidd gyda’r cwmni mewn operâu fel ''Rigoletto'' (2005), ''La Bohème'' (2009), ''Carmen'' (2010) a ''Manon Lescaut'' (2014).
@@ Llinell 10: / Llinell 10: @@
 Ar lefel ryngwladol, mae wedi perfformio ledled Ewrop, gan gynnwys Paris a Lyon. Ymddangosodd ar lwyfannau theatrig yr Unol Daleithiau am y tro cyntaf mewn rôl yn ''Falstaff'' Verdi (Chicago, 1999) ac yna’r Opera Metropolitan, Efrog Newydd, ddwy flynedd yn ddiweddarach. Mae’n canu mewn gweithiau cyngerdd yn ogystal, gan gynnwys Symffoni Rhif 9 (Corawl) Beethoven, ''Messiah'' Handel a ''Das Lied von der Erde'' Mahler.
-Mae wedi rhyddhau sawl albwm ar label Sain, sydd oll yn arddangos ei allu i addasu’n esmwyth i sawl ''genre'' cerddorol, boed yn ariâu operatig, [[emyn-donau]] neu [[alawon traddodiadol]] Cymreig. Gydag [[Annette Bryn Parri]] fel cyfeilydd, rhyddhawyd ''Tenor'' (Sain, 1996), ''Baner ein Gwlad'' (Sain, 1998) a ''Canu’r Cymry'' (Sain, 2011); yn yr olaf o’r rhain telir teyrnged i’r cyfansoddwyr a fu’n flaengar yn y traddodiad Cymreig o ganu unawdau. Agora’r albwm gyda pherfformiad beiddgar a deinamig o ‘Mentra Gwen’, tra clywir sioncrwydd ac ysgafnder yn ‘O Na Byddai’n Haf o Hyd’, tristwch yn ‘Yr Hen Gerddor’, difrifoldeb ac angerdd yn ‘Gweddi Pechadur’ a balchder cenedlaethol yn ‘Yr Ornest’, ‘Cymru Fach’, ‘Gwlad y Delyn’ a ‘Cymru Annwyl’, sy’n cloi’r casgliad.
+Mae wedi rhyddhau sawl albwm ar label Sain, sydd oll yn arddangos ei allu i addasu’n esmwyth i sawl ''genre'' cerddorol, boed yn ariâu operatig, [[Emyn-donau | emyn-donau]] neu [[Gwerin, Canu a Cherddoriaeth Draddodiadol | alawon traddodiadol]] Cymreig. Gydag [[Parri, Annette Bryn (g.1956) | Annette Bryn Parri]] fel cyfeilydd, rhyddhawyd ''Tenor'' (Sain, 1996), ''Baner ein Gwlad'' (Sain, 1998) a ''Canu’r Cymry'' (Sain, 2011); yn yr olaf o’r rhain telir teyrnged i’r cyfansoddwyr a fu’n flaengar yn y traddodiad Cymreig o ganu unawdau. Agora’r albwm gyda pherfformiad beiddgar a deinamig o ‘Mentra Gwen’, tra clywir sioncrwydd ac ysgafnder yn ‘O Na Byddai’n Haf o Hyd’, tristwch yn ‘Yr Hen Gerddor’, difrifoldeb ac angerdd yn ‘Gweddi Pechadur’ a balchder cenedlaethol yn ‘Yr Ornest’, ‘Cymru Fach’, ‘Gwlad y Delyn’ a ‘Cymru Annwyl’, sy’n cloi’r casgliad.
 Cred y tenor fod perfformio’r caneuon hyn yn gydnabyddiaeth o ''repertoire'' canu Eisteddfodol ei ieuenctid; mae’n arddangos cryn hyder wrth ddychwelyd at ei wreiddiau cerddorol a theimla ei bod yn ddyletswydd arno i rannu ei ddiwylliant Cymreig â chynulleidfa ehangach.

@@ Llinell 1: / Llinell 1: @@
+__NOAUTOLINKS__
 '''Mae'r cofnod hwn ymysg y cannoedd sydd i'w gweld yn [https://www.ylolfa.com/cynnyrch/9781784616250/cydymaith-i-gerddoriaeth-cymru''Cydymaith i Gerddoriaeth Cymru''], cyfrol gyhoeddwyd gan Y Lolfa ym mis Medi 2018.'''
 Ganed y canwr [[clasurol]] Gwyn Hughes Jones yn Llanbedr-goch, Ynys Môn. Cychwynnodd ei addysg gerddorol trwy fynychu gwersi canu gyda Pauline Desch. Bu’n fuddugol mewn nifer o [[eisteddfodau]], gan gynnwys Eisteddfod Genedlaethol Cwm Rhymni yn 1990. Erbyn hynny roedd wedi symud o’r ynys i astudio yn Ysgol Gerdd a Drama’r Guildhall, Llundain, lle’r enillodd Ysgoloriaeth Kathleen Ferrier yn 1992. Fel bariton y cafodd y llwyddiant hwnnw, ond aeth ymlaen wedyn i astudio gyda David Pollard fel tenor.
-Yn 1995 chwaraeodd ran y Fferïwr mewn perfformiad o waith cysegredig Benjamin Britten, ''Curlew River'', gydag adolygiadau ffafriol o’r recordiad yn cyfeirio at ei ddawn wrth bortreadu’r cymeriad. Yn yr un flwyddyn ymddangosodd am y tro cyntaf gydag [[Opera]] Cenedlaethol Cymru gan chwarae rôl Ismaele yn [[opera]] Verdi ''Nabucco'', a derbyniodd glod yn y wasg gerddorol am berfformiad hynod addawol. Aeth ymlaen i wneud ymddangosiadau rheolaidd gyda’r cwmni mewn operâu fel ''Rigoletto'' (2005), ''La Bohème'' (2009), ''Carmen'' (2010) a ''Manon Lescaut'' (2014).
+Yn 1995 chwaraeodd ran y Fferïwr mewn perfformiad o waith cysegredig Benjamin Britten, ''Curlew River'', gydag adolygiadau ffafriol o’r recordiad yn cyfeirio at ei ddawn wrth bortreadu’r cymeriad. Yn yr un flwyddyn ymddangosodd am y tro cyntaf gydag Opera Cenedlaethol Cymru gan chwarae rôl Ismaele yn [[opera]] Verdi ''Nabucco'', a derbyniodd glod yn y wasg gerddorol am berfformiad hynod addawol. Aeth ymlaen i wneud ymddangosiadau rheolaidd gyda’r cwmni mewn operâu fel ''Rigoletto'' (2005), ''La Bohème'' (2009), ''Carmen'' (2010) a ''Manon Lescaut'' (2014).
 Perfformia’n rheolaidd gydag Opera Cenedlaethol Lloegr yn ogystal; fe’i canmolwyd yn y wasg am ei bortread dirdynnol ac angerddol o gymeriad Macduff yn eu cynhyrchiad o ''Macbeth'' gan Verdi, a rhyddhawyd y recordiad o’r perfformiad ar label Chandos yn 2014. Yn 2015 perfformiodd mewn cynhyrchiad o waith Wagner am y tro cyntaf, gan chwarae rhan Walter von Stolzing mewn cynhyrchiad Saesneg o ''The Mastersingers of Nuremberg;'' ystyriai’r tenor ei berfformiad o waith Wagner yn ‘garreg filltir’ bersonol iddo.
-Ar lefel ryngwladol, mae wedi [[perfformio]] ledled Ewrop, gan gynnwys Paris a Lyon. Ymddangosodd ar lwyfannau theatrig yr Unol Daleithiau am y tro cyntaf mewn rôl yn ''Falstaff'' Verdi (Chicago, 1999) ac yna’r Opera Metropolitan, Efrog Newydd, ddwy flynedd yn ddiweddarach. Mae’n canu mewn gweithiau cyngerdd yn ogystal, gan gynnwys Symffoni Rhif 9 (Corawl) Beethoven, ''Messiah'' Handel a ''Das Lied von der Erde'' Mahler.
+Ar lefel ryngwladol, mae wedi perfformio ledled Ewrop, gan gynnwys Paris a Lyon. Ymddangosodd ar lwyfannau theatrig yr Unol Daleithiau am y tro cyntaf mewn rôl yn ''Falstaff'' Verdi (Chicago, 1999) ac yna’r Opera Metropolitan, Efrog Newydd, ddwy flynedd yn ddiweddarach. Mae’n canu mewn gweithiau cyngerdd yn ogystal, gan gynnwys Symffoni Rhif 9 (Corawl) Beethoven, ''Messiah'' Handel a ''Das Lied von der Erde'' Mahler.
 Mae wedi rhyddhau sawl albwm ar label Sain, sydd oll yn arddangos ei allu i addasu’n esmwyth i sawl ''genre'' cerddorol, boed yn ariâu operatig, [[emyn-donau]] neu [[alawon traddodiadol]] Cymreig. Gydag [[Annette Bryn Parri]] fel cyfeilydd, rhyddhawyd ''Tenor'' (Sain, 1996), ''Baner ein Gwlad'' (Sain, 1998) a ''Canu’r Cymry'' (Sain, 2011); yn yr olaf o’r rhain telir teyrnged i’r cyfansoddwyr a fu’n flaengar yn y traddodiad Cymreig o ganu unawdau. Agora’r albwm gyda pherfformiad beiddgar a deinamig o ‘Mentra Gwen’, tra clywir sioncrwydd ac ysgafnder yn ‘O Na Byddai’n Haf o Hyd’, tristwch yn ‘Yr Hen Gerddor’, difrifoldeb ac angerdd yn ‘Gweddi Pechadur’ a balchder cenedlaethol yn ‘Yr Ornest’, ‘Cymru Fach’, ‘Gwlad y Delyn’ a ‘Cymru Annwyl’, sy’n cloi’r casgliad.

@@ Llinell 1: / Llinell 1: @@
-__NOAUTOLINKS__
 '''Mae'r cofnod hwn ymysg y cannoedd sydd i'w gweld yn [https://www.ylolfa.com/cynnyrch/9781784616250/cydymaith-i-gerddoriaeth-cymru''Cydymaith i Gerddoriaeth Cymru''], cyfrol gyhoeddwyd gan Y Lolfa ym mis Medi 2018.'''
 Ganed y canwr [[clasurol]] Gwyn Hughes Jones yn Llanbedr-goch, Ynys Môn. Cychwynnodd ei addysg gerddorol trwy fynychu gwersi canu gyda Pauline Desch. Bu’n fuddugol mewn nifer o [[eisteddfodau]], gan gynnwys Eisteddfod Genedlaethol Cwm Rhymni yn 1990. Erbyn hynny roedd wedi symud o’r ynys i astudio yn Ysgol Gerdd a Drama’r Guildhall, Llundain, lle’r enillodd Ysgoloriaeth Kathleen Ferrier yn 1992. Fel bariton y cafodd y llwyddiant hwnnw, ond aeth ymlaen wedyn i astudio gyda David Pollard fel tenor.
-Yn 1995 chwaraeodd ran y Fferïwr mewn perfformiad o waith cysegredig Benjamin Britten, ''Curlew River'', gydag adolygiadau ffafriol o’r recordiad yn cyfeirio at ei ddawn wrth bortreadu’r cymeriad. Yn yr un flwyddyn ymddangosodd am y tro cyntaf gydag [[Opera]] Cenedlaethol Cymru gan chwarae rôl Ismaele yn opera Verdi ''Nabucco'', a derbyniodd glod yn y wasg gerddorol am berfformiad hynod addawol. Aeth ymlaen i wneud ymddangosiadau rheolaidd gyda’r cwmni mewn operâu fel ''Rigoletto'' (2005), ''La Bohème'' (2009), ''Carmen'' (2010) a ''Manon Lescaut'' (2014).
+Yn 1995 chwaraeodd ran y Fferïwr mewn perfformiad o waith cysegredig Benjamin Britten, ''Curlew River'', gydag adolygiadau ffafriol o’r recordiad yn cyfeirio at ei ddawn wrth bortreadu’r cymeriad. Yn yr un flwyddyn ymddangosodd am y tro cyntaf gydag [[Opera]] Cenedlaethol Cymru gan chwarae rôl Ismaele yn [[opera]] Verdi ''Nabucco'', a derbyniodd glod yn y wasg gerddorol am berfformiad hynod addawol. Aeth ymlaen i wneud ymddangosiadau rheolaidd gyda’r cwmni mewn operâu fel ''Rigoletto'' (2005), ''La Bohème'' (2009), ''Carmen'' (2010) a ''Manon Lescaut'' (2014).
 Perfformia’n rheolaidd gydag Opera Cenedlaethol Lloegr yn ogystal; fe’i canmolwyd yn y wasg am ei bortread dirdynnol ac angerddol o gymeriad Macduff yn eu cynhyrchiad o ''Macbeth'' gan Verdi, a rhyddhawyd y recordiad o’r perfformiad ar label Chandos yn 2014. Yn 2015 perfformiodd mewn cynhyrchiad o waith Wagner am y tro cyntaf, gan chwarae rhan Walter von Stolzing mewn cynhyrchiad Saesneg o ''The Mastersingers of Nuremberg;'' ystyriai’r tenor ei berfformiad o waith Wagner yn ‘garreg filltir’ bersonol iddo.

@@ Llinell 1: / Llinell 1: @@
 Ganed y canwr [[clasurol]] Gwyn Hughes Jones yn Llanbedr-goch, Ynys Môn. Cychwynnodd ei addysg gerddorol trwy fynychu gwersi canu gyda Pauline Desch. Bu’n fuddugol mewn nifer o [[eisteddfodau]], gan gynnwys Eisteddfod Genedlaethol Cwm Rhymni yn 1990. Erbyn hynny roedd wedi symud o’r ynys i astudio yn Ysgol Gerdd a Drama’r Guildhall, Llundain, lle’r enillodd Ysgoloriaeth Kathleen Ferrier yn 1992. Fel bariton y cafodd y llwyddiant hwnnw, ond aeth ymlaen wedyn i astudio gyda David Pollard fel tenor.
@@ Llinell 10: / Llinell 13: @@
 Cred y tenor fod perfformio’r caneuon hyn yn gydnabyddiaeth o ''repertoire'' canu Eisteddfodol ei ieuenctid; mae’n arddangos cryn hyder wrth ddychwelyd at ei wreiddiau cerddorol a theimla ei bod yn ddyletswydd arno i rannu ei ddiwylliant Cymreig â chynulleidfa ehangach.
 ==Disgyddiaeth==
@@ Llinell 32: / Llinell 37: @@
 *Non Tudur, ‘Cyfrifoldeb y tenor i’w wlad’, ''Golwg'' (16 Chwefror 2012), 20